arrow_drop_up arrow_drop_down

Je buikgevoel volgen: maak je buik de CEO van je leven en je brein de directeur

Het klinkt als een vanzelfsprekendheid: je buikgevoel volgen. De voorbije weken heb ik ontdekt dat het volgen van mijn buikgevoel nog steeds geen evidentie is. Zeker niet in periodes van veel rationaliteit en vastberadenheid. Hoewel ik in een unieke podcast show deze zomer (Project Amélie) met jullie deelde hoe belangrijk ik het vind om altijd mijn innerlijke stem te volgen, des te uitdagender vind ik het dezer dagen om dicht bij mezelf te blijven. Leven vanuit je buik is nochtans mijn motto, op alle vlakken. Ik ben gefascineerd door buikgezondheid in alle dimensies. Laten we het vandaag eens hebben over dat verdomde buikgevoel dat we eigenlijk nooit mogen negeren. Alweer een bijzonder kwetsbaar maar leerrijk stukje van mezelf. I’m ready 😉

Leven vanuit je hoofd versus hart

De voorbije weken heb ik met Elke Dag Energie een enorme groei gekend. Het heeft te maken met nieuwe strategieën die ik toepas, waardoor mijn resultaten op een maand tijd verdrievoudigd zijn. Hoewel mooie cijfers bijzonder veel voldoening geven was het zo intens dat ik mezelf zonder het door te hebben aan het opbranden was. Helemaal verzonken in de strategie en met mijn blik op oneindig raasde ik wekenlang door: ik had een scherp doel voor ogen en mijn hoofd stond geen seconde stil.

Daar had je het: hoofd boven hart. Niet dat ik mijn passie kwijt was, integendeel! In alles wat ik doe ben ik zodanig gepassioneerd dat ik soms létterlijk een gevaar vorm voor mezelf. Gelukkig heb ik dit tijdig ingezien en heb ik ingegrepen met extra rust. Ik maakte een afspraak met een business coach die me de komende maanden zal klaarstomen om de strategische groei van mijn bedrijven slim aan te pakken zonder mezelf op te branden en hoewel ik nog niet honderd procent terug de oude ben, heb ik er heel veel zin in. Ik geef mezelf dus de ganse maand om het wat rustiger aan te doen en ik Netflix tussen het werken door om mijn hoofd “vrijaf” te geven.

Verloren connectie

Het is pas sinds deze week (door de complete stilstand) dat ik inzie dat ik al die tijd de connectie kwijt was met mezelf: ik die zo ontzettend waakzaam ben hiervoor trapte opnieuw in de valkuil en was enkel nog aanwezig in mijn hoofd.

Ik beleefde mijn ganse wereld wekenlang in rationaliteit. Dat ziet er ongeveer zo uit:

  • Zodanig veel ideeën hebben dat ik mijn hoofd geen seconde rust gun;
  • In die mate enthousiast worden dat ik er elk moment van de dag mee wil bezig zijn, krampachtig vasthoudend aan de geplande strategie;
  • Me-time en rustmomenten beginnen inwisselen voor werk omdat de drang om met je strategie (én passie) bezig te zijn zo groot is;
  • Je doel zodanig scherp voor ogen hebben dat je op het einde van de dag de volgende stap in je stappenplan zeker wil “afgevinkt” hebben;
  • Niets willen missen, alles willen kennen, begrijpen, doorgronden zodat je “groots” kan spelen;
  • Alles wat je doet moet uit je eigen handen komen, want wat je in de wereld zet is een stukje van jou. Alsof het een verlengde is van je persoonlijkheid. Waardoor de lijn tussen privé en werk heel dun wordt;
  • Niet kunnen doseren en bijna niet voelen wanneer het tijd is om op de rem te gaan staan (ik vertelde vandaag nog op Instagram dat ik veel beter mijn gaspedaal dan mijn rem weet staan!)

In al die tijd heb ik mezelf geen enkele van deze cruciale vragen gesteld:

  • Ben je nog genoeg aan het spelen, Elke? (het leven is een spel van leren, groeien en gewoon mogen “zijn”)
  • Is afwijken van je plan een probleem op zielsniveau?
  • Hoe voel je jou nu eigenlijk?

Je hoofd de baas maken houdt risico’s in

Omdat ik me naast buikgezondheid ook steeds meer ging verdiepen in breinwerk, gaf ik geleidelijk aan mijn brein meer controle. Dat was een bewuste zet. Ik train mijn eigen brein voortdurend omdat het menselijke brein tot waanzinnige dingen in staat is. Je kan het in je voordeel gebruiken omdat het veel slimmer is dan je primitieve brein. Ik leerde dat mijn menselijke brein beslissingen kan nemen die op de lange termijn goed voor me zijn, terwijl mijn primitieve brein alleen maar in het moment leeft en me klein houdt. Mijn primitieve brein is onderhevig aan angsten, aan lust, aan zoveel dingen waar ik op een dieper niveau niet echt blij van word.

Dus ik blijf fan van mijn breinwerk. Alleen ben ik tijdens dit transformerende werk vergeten om ook mijn buikgevoel te betrekken.

Mijn hoofd mag de directeur zijn om slim en groots te spelen, maar mijn buik is de CEO.

En dat was ik vergeten. Als de connectie met je buik weg is, dan verlies je bakken energie. Als je enkel vanuit je hoofd leeft, kan je energie niet stromen. Je batterij geraakt letterlijk leeg door het onderdrukken van je innerlijke stem. Deze wijsheid deed ik al jaren geleden op en deelde ik ooit in mijn blog over spiritueel ontwaken (maar soms moeten levenslessen meermaals je pad kruisen om het hélemaal beet te hebben).

Mijn buik is de CEO, mijn hoofd de directeur

Het jaar is nog maar vers begonnen en ik heb al een waanzinnig belangrijke reminder/levensles getrokken. De les die de voorbije week op de voorgrond is getreden wil ik ook dolgraag met jullie delen:

Leef met je volle verstand als je strategisch groots wil spelen, maar check ook op elk moment wat je buik daarover zegt.

Angst is primitief, buikgevoel visionair

Mijn buik is akkoord met élke beslissing die ik strategisch maak. Ik ben lang bang geweest van ‘groots’ en wist niet of ik dit écht wou. Ik leerde gelukkig intussen dat angsten primitief zijn en vaak niet gegrond. Angsten hebben dus niets met je buikgevoel te maken.

Ik hoorde onlangs in de nieuwe Netflix documentaire “The Goop Lab with Gwyneth Platrow” tijdens de aflevering ‘intuïtie’ dat je het verschil tussen een primitieve angst en een buikgevoel kan herkennen op basis van het angstgevoel. Volgens medium Laura Lynne Jackson dat wanneer je een scherp buikgevoel/voorgevoel hebt,  je op dat moment geen angst ervaart. Je ziet het gewoon als een visioen of een voorteken. Bij een denkbeeldige en primitieve angst zit je in de angst-emotie. Zo ben ik vaak heel erg bang dat er mijn kinderen iets erg zal overkomen. Dan hoop ik oprecht dat het geen buikgevoel is. En dat is het ook niet, want ik voel zoveel angst bij deze gedachte. Het is de primitieve angst van elke moedere, geen buikgevoel.

Buik en hoofd zijn partners

Mijn verstand is slim genoeg om groots te spelen. Mijn buik voelt dat alles wat ik doe klopt op een hoger niveau. Mijn buik vind het echter geen goed idee dat ik mezelf opoffer om de plannen van mijn verstand uit te voeren.

Daar waar ik de eerste jaren na mijn burn-out dacht dat ik énkel nog vanuit mijn buik wilde leven, kwam ik tot het inzicht dat mijn hoofd en mijn buik echt hand in hand mogen gaan. Soms mag mijn hoofd de baas zijn, maar als het erop aankomt is mijn buik de échte baas. Mijn buik is met andere woorden de CEO en mijn hoofd mag directeur spelen. Laat dat hoofd maar slim wezen (slimmer dan mijn primitieve angstige brein dat allen maar wil saboteren dus daar luister ik niet meer naar!). Mijn directeur mag alles strategisch uitzoeken en realistische doelen stellen die rekening houden met wat er op de lange termijn speelt. Maar de directeur zal nooit meer mogen vergeten om éérst terug te koppelen naar de CEO: is dit wat je écht wil en vooral ook “hoe” je het wil.

Dus daaraan ga ik echt werken het komende jaar. De strategie is groots. De strategie is klaar. Mijn buik ik 100% akkoord met grootsheid, maar niet ten koste van mezelf. Mijn buik was dus lange tijd akkoord met het “wat” maar niet met het “hoe”. En de “hoe” is waaraan ik zal werken.

Elke VermeireBenieuwd hoe jullie dat doen: hoofd en hart op dezelfde lijn krijgen. Shoot in de reacties hieronder en vergeet je niet in te schrijven op mijn nieuwsbrief waar ik wekelijks mijn nieuwste inzichten over “Leven vanuit je Buik” deel!

Over de schrijver
Elke Vermeire is een orthomoleculaire natuurvoedingsdeskundige die zich gespecialiseerd heeft in eigentijdse gezondheidsklachten zoals vermoeidheid, darmproblematiek, suikerverslaving, overgewicht en lifestyleziektes als diabetes. Ze is auteur van het boek "Geluk in je Buik", richtte haar eigen glutenvrije bakkerij Bite and Boost op (waar ze spirulina granola en - crackers produceert) en ontwikkelt online voedingsprogramma's om mensen op een laagdrempelige manier te begeleiden naar een betere gezondheid.
Reactie plaatsen

Phoenix WebsitePhoenix Website