Gratis E-book: verdubbel jouw energie in 30 dagen
verdubbel jouw energieDownload nu

Gratis E-book: Verdubbel jouw Energie in 30 Dagen

Hoe je in 30 dagen tijd jouw energie verdubbelt door het veranderen van 1 simpele eetgewoonte.

Page content

article content

Wanneer ben je uit je burn-out?

November 2016. Ik zit op een punt waarop ik het gevoel heb: ik ben er bijna. Ik ben uit het diepste dal geklauterd dat burn-out heet. De laatste weken heb ik amper behoefte aan slapen overdag. Ik begin opnieuw te dromen. Ik heb terug zin om dingen te doen. Ik voel me vaker opgewekt dan andersom. Maar wanneer kan je nu zeggen dat die burn-out helemaal verleden tijd is? Hoe weet je nu of je helemaal hersteld bent? Dit alles doet me beseffen hoe moeilijk het blijft om vat te krijgen op het fenomeen burn-out. Want het is geen zwart-wit gegeven. Wanneer ben je uit je burn-out?

Het verkeerde ziektebeeld van een burn-out

Op mijn blog heb ik de voorbije maanden onbewust gestreden voor een realistischer ziektebeeld bij burn-out. Voor de buitenwereld bestaan er namelijk maar 2 mogelijkheden: ofwel ben je opgebrand, ofwel ben je het niet. Burn-out is echter 1 grote grijze zone die getypeerd wordt door ups en downs. Dit maakt het voor burn-outers een mentale strijd om het ziektebeeld al dan niet in stand te houden. Want wanneer ben je uit jouw burn-out? Zolang je weet “dat je er nog niet bent” moet je voor de buitenwereld een “opgebrande ik” in de wereld zetten. Dat die “opgebrande ik” ook goeie dagen heeft, sociale verplichtingen heeft, soms ook kan vrolijk zijn en lachen,… past echter niet bij het ziektebeeld. Daardoor moet een burn-out zichzelf in stand moet houden. Er is namelijk geen begrip voor deze grijze zone. Kan je werkelijk ooit met zekerheid zeggen dat je uit je burn-out bent? Ik vertel je verder waarom je die beslissing best niet halsoverkop neemt.

Uit je burn-out of niet?

Vooral als je al lange tijd arbeidsongeschikt bent is het voortdurend uitkijken met de manier waarop je jezelf profileert naar de buitenwereld. Je hoort nu eenmaal ziek en uitgeblust te zijn. Ik heb ervoor gekozen om veel van mezelf te delen de voorbije maanden, ook die glimlachen en die positieve vibes. Ik heb vastgesteld dat dit niet in dank wordt afgenomen door mensen die niet weten en begrijpen wat een burn-out is.

Als je een profielfoto met glimlach op je Facebook post is het werkelijk een schande, want zo moe zie je er toch niet uit? Als je in het weekend een uitstap plant met je gezin, is het uitkijken dat je geen collega’s tegen het lijf loopt want als je op uitstap gaat, kan je toch ook gewoon gaan werken? En durf al helemaal geen vakantiekiekjes te laten circuleren via sociale media want dan is de kans groot dat je op staande voet ontslaan wordt. Wat men niet begrijpt is dat we op die manier worden gedwongen om het ziektebeeld dat hoort bij een burn-out alleen maar te voeden. Dat we worden gedwongen om een karikatuur op te trekken en dat we zonder het zelf te willen tijdens die burn-out een stereotiep leven moeten leiden omdat de maatschappij klaar staat om met de vinger te wijzen. Dit maakt het een innerlijke strijd om te beslissen of je uit je burn-out bent of niet.

uit je burn-out

Een grote grijze zone

Er is meer grijze zone tijdens burn-out dan dat er zwart of wit is. Het is zwart de dag dat je crasht, maar eigenlijk loop je dan al maandenlang in een nietsvermoedende grijze zone rond. Je wordt heus niet wakker met die burn-out! Wanneer je tijdens die burn-out uit het zwarte gat klautert, bereik je niet op 1, 2, 3 de witte kant. Je staat inderdaad ook niet op met het gevoel “ik ben genezen”! Het is vooral een beslissing van het individu dat zich moet klaar voelen om terug aan het alledaagse leven te participeren. Wanneer je na maanden afwezigheid verschijnt op de werkvloer word je genezen verklaard, hoewel dit relatief is. Want wellicht zit je nog steeds in een soort van grijze zone waarin je moet uitkijken dat je je eigen grenzen niet overschrijdt. Dat je waakzaam moet zijn over jouw energiereserves. Dat je plots veel meer “neen” moet zeggen omdat je hebt geleerd te anticiperen. Grenzen stellen is daarom echt cruciaal bij ex-burners (en voor iedereen trouwens!). Het is niet omdat je terug participeert aan het dagelijkse leven, dat je daadwerkelijk helemaal uit je burn-out bent.

uit je burn-out

Wanneer ben je uit je burn-out?

Voor iedereen die dan toch met de vraag worstelt of er ooit echt een einde aan komt? Wanneer beslis dat je dat het “voorbij” is? Ik heb enkele van mijn eigen ervaringen gebundeld:

  • Als je overdag nog zelden de behoefte hebt om te slapen;
  • Als je ’s ochtends kan opstaan zonder dat je het gevoel hebt dat je tot een stuk in de nacht hebt uit gezeten (zonder dat je dat effectief hebt gedaan);
  • Als je een glaasje alcohol kan drinken zonder dat je er nadien een hele week ellendig van bent (dat was lange tijd zo bij mij!);
  • Als je niet meer geïrriteerd bent door de aanwezigheid van jouw partner en kinderen. Als je in staat bent om terug te beginnen relativeren;
  • Als je terug positiever naar het leven kijkt. Je angst ruimt plaats voor zin om dingen te ondernemen;
  • Als je niet langer de constante behoefte hebt om jou te isoleren van de buitenwereld “omdat je de prikkels gewoon niet aan kan.”;
  • Als je in staat bent om terug jouw taken op te nemen in het huishouden (natuurlijk niet vervallen in oude en slechte gewoontes en perfectionisme!);
  • Als je merkt dat je stiekem begint te dromen en te plannen. Vol goesting om erin te vliegen. Ook al heb je geleerd om heel voorzichtig te zijn. Om niet te enthousiast te worden. (Enthousiasme kan jou namelijk heel duur komen te staan);
  • Als je vanbinnen gewoon voelt: ik ben er klaar voor. Ik geloof zélf dat ik uit mijn burn-out ben! (niet de mutualiteit, jouw werkgever, jouw partner, jouw kinderen, maar JIJ ZELF)!

Vriendelijk verzoek aan de hokjesmensen

Beste hokjesmens, wellicht denk je zoals vele anderen: zet je daar eens over! (een zinnetje dat ik zelf vaak te horen kreeg de voorbije maanden). Had ik mezelf er zomaar kunnen “over” zetten, dan was het na al die maanden zeker al gebeurd. Je kan je niet “over” een burn-out zetten. Je moet er door gaan. Niet op het tempo dat ons opgelegd wordt door hokjesmensen, maar op een tempo dat ons lichaam bepaalt. Hoe meer hokjesmensen verwachten dat we een hokje aannemen (genaamd “ziek” of “genezen), hoe langer we ziek blijven. Want stel je eens voor dat we te vroeg in het hokje “genezen” stappen! Daarom maar op safe spelen en tot het bittere einde in het “zieke-hokje” blijven zitten. Of misschien te vroeg in het “genezen-hokje” stappen om vervolgens te hervallen. En dat is een jammere zaak, niet?

Ik strijd om een ongecensureerde versie van jezelf in de wereld te zetten. Om alle taboes over boord te gooien. Om te stoppen met faken. In mijn Get-Real-proces heb ik geleerd hoeveel deugd het doet om mezelf te zijn. Op mijn blog deel ik naast kennis en inspiratie over energie-voeding ook andere inzichten en tips die te maken hebben met jou energiek (of net héél uitgeput) voelen. Volg je me al op Facebook? Hier kan je mijn pagina een like geven 🙂

Volg Elke Dag Energie

 

Comment Section

8 reacties op “Wanneer ben je uit je burn-out?


Door annaberg op 7 november 2016

Die reacties zijn soms onbegrijpelijk. Ik ken een vrouw die nog niet zo lang geleden te horen kreeg dat ze borstkanker heeft. Een tijdje daarna post ze een leuke foto van een uitstap met het gezin. Tonnen commentaar daarop! Ze vond het toen nodig om hen allemaal van antwoord te dienen. Maar hoe erg is dat? Met kanker, met burn-out, met ik weet niet wat, leef je ook verder. En wat fijn dat dat ook met een glimlach en met leuke activiteiten kan.


Door Huis van de VrouwNathalie op 8 november 2016

Mooi verwoord Elke! Zelf ook burn out (gehad) en hoewel ik meestal denk dat ik eruit ben, kleurt hij af en toe inderdaad nog wat grijs!



Door mtbbart op 3 december 2016

Ik ben iets meer dan 3 jaar geleden gecrashed met een burn-out. Ben toen 6 maand thuis geweest en dan terug beginnen werken. Eerst halftijds en dan voltijds 80%. In de zomer van 2014 was ik er weer helemaal bovenop en dacht ik dat “genezen was”. Ondertussen weet ik beter. Echt genezen van een burn-out doe je nooit helemaal, om het in termen van Elke te zeggen wit is nooit meer “Dash witter dan wit”. Je blijft op sommige punten kwetsbaar en maakt soms een lichte terugval mee.

Maar het is niet allemaal kommer en kwel. Door wat ik meegemaakt heb, zie ik nu knipperlichten afgaan die ik in het verleden compleet negeerde. En doordat ik deze herkende ben ik gaan beseffen dat het de verkeerde kant uitging en heb ik mezelf kunnen bijsturen. Tijdig op de rem gaan staan zo je wil. En daarmee heb ik de voorbije jaren iets heel belangrijks geleerd : grenzen trekken en bewaken !


Door Liesbet op 16 juli 2017

Deugddoende opsomming van jouw ervaringen. Dank je.


Door Nathalie op 16 juli 2017

OMG…zo herkenbaar…precies of jij schrijft hoe ik het voel…
Schaamte als er een goede dag is….Aan de familie vragen om zeker niets op Facebook te plaatsen, wat zouden ze wel denken….
Ik ben er nog niet…heb nog nood om overdag te slapen, ongeveer 2h per dag maar ik zie wel al het licht aan het einde van de tunnel!
Bedankt om jouw ervaring te delen!

Plaats een reactie




Phoenix WebsitePhoenix Website