Waarom passie altijd leidt naar succes
10 augustus 2016 

Waarom passie altijd leidt naar succes

Mijn man had me verrast met een motorritje richting de Lokerse Feesten en dompelde me onder in een optreden van Trixie Whitley. Dit had hij niet zomaar uitgekozen. Hij had me al vaak horen vertellen over Trixie Whitley. Ik heb weinig met haar muziek en ken amper haar nummers, hoewel ik haar stijl wel mag. Dat ze een oude klasgenote is van mij van wie ik nooit verwacht had dat ze het tot een carrière van dit niveau zou schoppen, is een idee dat me vaker bezighoudt. Tijdens het optreden maakt mijn hoofd voortdurend sprongen in de tijd. Ik bedenk me dat ik burned-out naar een ex-klasgenote aan het kijken ben die van haar passie haar beroep heeft gemaakt. En die geen moment heeft getwijfeld aan haar talenten.

Mamaladylicous versus Trixie Whitley

We hebben eigenlijk maar drie dingen gemeen: onze leeftijd, een stukje van een gedeelde schoolcarrière en onze passie voor het zingen. Ik moet bekennen: ik was omvergeblazen door haar talent tijdens het optreden. Vroeger had ze weinig indruk op me gemaakt. Ze was niet zo’n streber als ik. Ik wist dat ze kon zingen, goed kon zingen. Tijdens een lesopdracht had ze ooit een stukje voorgezongen waar de hele klas stil van werd. Inclusief ikzelf, die ook wel eens hetzelfde had gedaan met hetzelfde effect (zingen voor de klas bedoel ik). Vandaag ben ik een mama met een gezin die voor ze haar burn-out kreeg alle dagen naar de bank ging werken. Nine to five. En die af en toe eens een kleinschalig optreden gaf voor een trouwfeest of jamde met haar gitaarmaatje Yves. Tot daar mijn passie. Verder geen tijd om veel met mezelf bezig te zijn. Ik was zelfs tot voor drie jaar vergeten wat mijn passies waren. In meer dan tien jaar had ik niet meer geschreven of gezongen. En het leek lange tijd of ik het niet miste. Tot ik er op die ene dag in maart achter kwam dat ik mijn hele persoon had opgebrand met dingen die eigenlijk niet bij me passen.

De definitie van succes

Ik was helemaal vergeten wie ik was. Vanaf de eerste dag dat ik besefte dat ik een burn-out had, wist ik dat ik een lange weg had af te leggen. Wie was ik in godsnaam? Het leven dat zijn gangetje ging was met mij aan de haal gegaan want ik had geen tijd om na te denken over mezelf. Ik had te veel verantwoordelijkheden en wilde vooral geen onrust scheppen in de levens van mijn dierbaren. Dat ik al mijn hele leven beslissingen neem van uit mijn hoofd, lijkt nu pas tot me door te dringen. Zoals na dat ene schooljaar in dezelfde klas dan Trixie Whitley. Ik was goed in zang. Maar eigenlijk ook in alle andere traditionele vakken. Dat ik altijd zo hoog scoorde op school, had niet zozeer te maken met talent (behalve voor zang). Ik ben gewoon geboren met een onbeschrijfelijk groot verantwoordelijkheidsgevoel (typisch voor een hoogsensitief persoon) waardoor ik altijd met een schoolrapport naar huis kwam om U tegen te zeggen. Op de leeftijd van 14 jaar besliste ik heel nuchter dat ik wellicht van zingen niet mijn beroep kon maken. Mijn verstand had berekend dat de kans heel klein was om daar überhaupt te kunnen van leven. Omdat ik het zo goed deed op alle andere vakken, keerde ik gewoon terug naar het reguliere onderwijs en beloofde mezelf om te zingen in mijn vrije tijd. Dat gebeurde natuurlijk niet. Mijn verantwoordelijkheidsgevoel zei me dat ik daar geen tijd voor had en dat ik vooral goed moest studeren. Want een goed diploma was veel belangrijker dan zingen en schrijven. Daar kan je je boterham toch niet mee verdienen, zei dat stemmetje in mijn hoofd. Ik zie voor het eerst in dat ik me in het leven heb laten manipuleren door een definitie van succes die algemeen aanvaard is, maar eigenlijk niet bij mij past. Want in dat “berekende leventje waar geen risico’s genomen worden”, is gewoon te weinig plaats voor passie en het volgen van je hart.

De definitie van passie

Over passie wordt oneindig veel geluld. We weten allemaal dat het belangrijk is om je passie te volgen. Maar ik heb ontdekt dat een passie niet zoiets is waar je zomaar je vinger kan op leggen. Het is een gevoel, het valt niet onder woorden te brengen en daarom is het ondefinieerbaar wat mij betreft. Als ik dan toch zou moeten proberen vertellen wat passie voor mij betekent, dan is het al datgene waar ik een hele dag door naar verlang om spontaan te doen. Waar ik mijn hele huishouden voor aan de kant wil zetten omdat ik zo’n grote drang heb om het te doen. Zoals het schrijven van deze blog bijvoorbeeld. Dat mijn aanrecht nu nog vol staat en er nog tien andere huishoudelijke taken op me liggen te wachten weegt niet op tegen het schrijven van deze blog. En zo heb ik heel veel zaken waar mijn hart spontaan warm van wordt maar waar ik vroeger geen tijd voor maakte. Ik heb mezelf te lang wijsgemaakt dat het niet OK was om toe te geven aan deze drang. Want wat ben ik een slechte vrouw en moeder als het huishouden vierkant draait. Wel ja, misschien ben ik niet gemaakt om de perfecte huisvrouw te zijn. En als ik in het leven wil plaats maken voor mijn passies, zal ik die voorgedefinieerde verantwoordelijkheden moeten leren loslaten. Want wie zegt eigenlijk dat ik die perfecte huisvrouw moet zijn?

Het huwelijk van passie en succes

Niemand kan voor jou bepalen wat passie is, net zoals niemand anders jou kan vertellen wat succes is. De dag dat je in je eigen leven de ruimte creëert om bezig te zijn met je passie, dan heb je eigenlijk succes bereikt. In de ogen van het publiek op de Lokerse Feesten is Trixie Whitley een succesvolle zangeres. Ik hoop van harte dat ze dit zelf ook zo ervaart.

“Heb je soms geen afgunst, als je hier zo naar haar staat te kijken?”, vroeg mijn man me. Afgunst is iets wat ik mezelf niet toelaat. Ze heeft haar ganse leven haar hart gevolgd. Dat ze op de schoolbanken in alle andere vakken misschien niet schitterde, blijkt nu helemaal niet relevant. En dat was mijn grootste levensles van het optreden. Ik moet niet overal goed in zijn. Ik hoef niet mijn energie te stoppen in de dingen waar ik niet gelukkig van word. Als je de meeste energie in je passies kan stoppen, dan komt succes automatisch. Kijk maar naar Trixie Whitley, die misschien weinig zin had om naar school te gaan maar met haar talenten aan de slag ging. Het succes kwam vanzelf.

Wat dit nu voor mij betekent? Ik ben zelf erg benieuwd naar het vervolg van mijn eigen verhaal. Maar ik probeer de dingen gewoon op me te laten afkomen en beloof mezelf me geen zorgen te maken. Voorlopig vul ik mijn dagen met bloggen. Want dat is mijn passie en dat lukt zelfs als ik burned-out ben. Het zingen staat alweer op een laag pitje. De tijd is nu nog niet rijp om ook daar mee aan de slag te gaan. En waar ik over een jaar sta, dat zien we dan wel weer.

Als dit artikel jou ergens geraakt heeft, deel het dan op jouw Facebookpagina en vergeet de fanpagina van Mamaladylicious niet te liken want sharing is caring!

By the way: wat zijn jullie passies en heb je er je beroep van gemaakt?

vind mamaladylicious leuk-3

Over de schrijver
Elke Vermeire is een orthomoleculaire natuurvoedingsdeskundige die zich gespecialiseerd heeft in eigentijdse gezondheidsklachten zoals vermoeidheid, darmproblematiek, suikerverslaving, overgewicht en lifestyleziektes als diabetes. Ze is auteur van het boek "Geluk in je Buik", richtte haar eigen glutenvrije bakkerij Bite and Boost op (waar ze spirulina granola en - crackers produceert) en ontwikkelt online voedingsprogramma's om mensen op een laagdrempelige manier te begeleiden naar een betere gezondheid.
annaberg
Door

annaberg

op 10 August 2016

Gek hoezeer ik mezelf herken in je verhaal.

Katrin Van de Water
Door

Katrin Van de Water

op 12 August 2016

Dag Elke, Wat geniet ik telkens van je verhalen! En je schrijfstijl! Ik schreef eerder een artikel over de valkuil van passie: http://www.passionforwork.be/passie-ja-maar/. Misschien dat je er wat mee kan? Ik had 12 jaar geleden een fikse burn-out, en ik heb weer bakken energie, maar het blijft wel balanceren... Groetjes, Katrin

Elke Vermeire
Silke Slegers
Door

Silke Slegers

op 22 August 2016

Dag Elke, Ik heb nog maar net je blog 'ontdekt' en lees met plezier al je posts. Ik zou ook zo graag meer met mijn passie voor taal doen, maar 1) ik weet niet wat, 2) ik heb angst om te falen (dat ik toch niet zo creatief ben dan ik mezelf inschat) en vooral 3) het knaagt aan me om de boel de boel te laten en die tijd voor mezelf te nemen met mogelijke opmerkingen van mijn huisgenoten (misschien wil ik teveel tijd hiervoor inplannen en moet ik mezelf voornemen dat je met een uurtje per dag al een heel eind komt). Ik geraak er niet uit :-/

Elke Vermeire
Door

Elke Vermeire

op 22 August 2016

Hoi Silke. Wat je nu omschrijft ervoer ik een jaar geleden ook. Je bent wellicht bijzonder gevoelig aan de verwachtingen van anderen waardoor je het leven niet durft leiden dat je diep van binnen wil. En vroeg of laat wreekt zich dat. Al aan loopbaancoaching gedacht? Via loopbaancheques betaal je slechts 80€ voor 8u begeleiding. Er zitten verschillende coaches in mijn groep van BO, afh van waar je bent. Daar focus je op al die vragen...

Ingrid
Door

Ingrid

op 22 November 2016

Hallo, Ik ben nieuw hier.... Maar wat een deugdzaam gevoel om te lezen wat ik denk/voel, maar zelf niet onder woorden kan brengen!!! Ik ben niet alleen. En wat ik denk en voel is dus écht en niet een of andere rare kronkel in mijn hoofd... Halleluja! "Doen wat je graag doet" kreeg ik als (dokters)advies. Jah, daar sta je dan. Geen idee waar te beginnen. Ik ervaar momenteel ook wat hetzelfde als Silke. Ik ben mezelf onderweg ergens verloren. Al herken ik mezelf goed in het grote verantwoordelijkheidsgevoel en je redeneringen m.b.t. Studiekeuzes, dus vraag ik me af of ik me überhaupt ooit wel gevonden heb (ondanks mijn 27 lentes). En hoe kom ik nu in godsnaam te weten welk leven ik wil leiden dat ik zelf wil?! Daarop loop ik telkens terug vast... Ik overweeg al een tijdje om een loopbaanbegeleiding te starten, maar nog nooit de stap gezet (het zogezegde "tijdsgebrek" weet je wel). Heb je dit zelf gevolgd? Iemand anders ervaringen mee? Groetjes, Ingrid

Van burn-outer naar ondernemer – MamaLadyLicious

[…] er is veel discussie over het feit of je van je passie je beroep kan maken. Ik schreef er eerder deze blog over. Met een goede dosis commercieel inzicht en verstand van wat marketing, kan je overal je […]

Reactie plaatsen

arrow_drop_up arrow_drop_down
Phoenix WebsitePhoenix Website